100 ΜΕΡΕΣ: ΚΕΡΔΟΣ Η ΖΗΜΙΑ;

  100 μέρες το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών παρέμεινε κλειστό, λόγω απεργίας των διοικητικών υπαλλήλων του αλλά και της περιφρούρησης των κτηρίων από τους διοικητικούς προκειμένου να μην γίνεται καμία ακαδημαϊκή διαδικασία αλλά και για να αυξηθεί η πίεση προς τον Υπουργό Παιδείας από τους Υπαλλήλους.

  Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το μέτρο της διαθεσιμότητας, το οποίο έχει επιβληθεί στον δημόσιο τομέα, στις αρχές του Σεπτέμβρη άρχισε να εμφανίζεται και στο προσωπικό των Πανεπιστημίων. Με απόφαση του Υπουργού Παιδείας περισσότεροι από χίλιοι διοικητικοί υπάλληλοι διαφόρων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων βρέθηκαν αντιμέτωποι με το μέτρο της διαθεσιμότητας μέχρι να τους χρειαστούν σε κάποια άλλη θέση είτε να τους απολύσουν. 

  Οι διοικητικοί υπάλληλοι με πρωτεργάτες τους διοικητικούς υπαλλήλους του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, οι οποίοι θίγονται περισσότερο, ξεκινούν απεργίες και προχωρούν στο κλείσιμο σχολών και ολόκληρων πανεπιστημίων. 

  Μετά από εκατό και πλέον επεισοδιακές μέρες αποφασίστηκε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο οι σχολές να ανοίξουν. Αλλά ας σταθούμε λίγο στο διάστημα αυτών των 100 ημερών, που συνέβησαν πρωτόγνωρα και πρωτάκουστα πράγματα. Αρχικά, οι διοικητικοί αποφάσισαν κλείσιμο του πανεπιστημίου εν μέσω εξεταστικής περιόδου, πράγμα σύνηθες καθώς είναι μέσο μεγαλύτερης πίεσης λόγω του έντονου εκνευρισμού φοιτητών και γονέων. Έπειτα, είδαμε τη Σύγκλητο του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου να αποφασίζει (!!!) τη αναστολή λειτουργία του Πανεπιστημίου επ' αόριστον (!!!), γεγονός που προκάλεσε τόσο φόβο όσο και οργή. Το επόμενο συγκλονιστικό γεγονός που παρακολουθήσαμε να εκτυλίσσεται ήταν ο Πρύτανης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου να ζητά τη παραίτηση της Συγκλήτου, προκειμένου να πιέσει το Υπουργείο να υποχωρήσει στις απαιτήσεις των εργαζομένων. Η Σύγκλητος μετά από ένα περίπου μήνα παραιτείται. Ο Υπουργός μηνύει το Πρύτανη για παράβαση καθήκοντος και η υπόθεση δεν έχει εκδικασθεί ακόμα. Όλα τα προαναφερθέντα γίνονται παράλληλα με την αγωνία των φοιτητών επί πτυχίω αν θα ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, των πρωτοετών φοιτητών που αγωνιούν αν θα εγγραφούν και αν θα προλάβουν προθεσμίες για υποτροφίες είτε για άλλες παροχές, των γονέων όλων των φοιτητών, οι οποίοι σπουδάζουν σε άλλη πόλη, εάν θα τα καταφέρουν να συντηρούν το σπίτι του παιδιού τους ενώ οι σχολές είναι κλειστές.

  Εν τέλει την προηγούμενη εβδομάδα οι σχολές άρχισαν να λειτουργούν και πάλι. Αυτή τη φορά όμως δεν έλειπαν και οι εκπλήξεις. Την Τρίτη 17 Δεκεμβρίου το Καποδιστριακό αρχίζει να λειτουργεί. Την Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου,  η Νομική Σχολή Αθηνών με ανακοίνωση της ενημερώνει πως για να μην χαθεί το κύρος της σχολής αποφασίζεται να χαθεί το εξάμηνο (!!!).Οι φοιτητές της Νομικής βλέπουν τα όνειρα τους να εξανεμίζονται και να νιώθουν απογοήτευση για την αναμονή.

Κάποιες παρατηρήσεις για τα γεγονότα, υπό το πρίσμα ενός φοιτητή με δύο μαθήματα για πτυχίο.

1) Είναι αδιανόητο χωρίς κριτήρια και με το έτσι θέλω να θέτεις σε διαθεσιμότητα 1000 περίπου υπαλλήλους σε αυτή την τόσο δύσκολη οικονομική πραγματικότητα που ζούμε

2) Είμαι υπέρ του αγώνα των διοικητικών υπαλλήλων, αλλά δεν μπορώ να δεχτώ πως το κοινωνικό ενδιαφέρον κάποιων αρχίζει και τελειώνει όταν γίνεται κάποια αλλαγή στο δημόσιο και δεν δίνουν καμία σημασία όταν καθημερινά απολύονται ή λήγουν οι συμβάσεις ανθρώπων στον ιδιωτικό τομέα.

3) Βασική αρχή της δημοκρατίας είναι πως εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου τελειώνει  η δική σου. Δέχομαι πως οι Διοικητικοί Υπάλληλοι αγωνίζονταν για το δικαίωμα στην εργασία. Με τον αγώνα τους όμως αυτόν στέρησαν από φοιτητές το δικαίωμα στο να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους ή να τις αρχίσουν.

4) Στη δύσκολη οικονομική πραγματικότητα που όλοι βιώνουμε θεωρώ πως είναι αντικοινωνικό με την απεργία σου να βάζεις χιλιάδες νοικοκυριά σε έξοδα αρκετών χιλιάδων ευρώ γιατί "σήμερα ανοίγει η σχολή" ή "από δευτέρα ανοίγει η σχολή". Ας είμαστε όλοι λίγο περισσότερο άνθρωποι από ότι είμαστε.

5) Το να πιέζεις για τα δικαιώματα σου στην πλάτη άλλων και μάλιστα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα όπως αυτό το θεωρώ τουλάχιστον αντιδεοντολογικό και ανήθικο.

6) Επειδή εδώ στην Ελλάδα μας αρέσει να συγκρίνουμε πράγματα μεταξύ τους, ας μου πει κάποιος σε ποια άλλη πόλη στην Ευρώπη ή στην Αμερική σε χώρο ελεύθερης διακίνησης ιδεών όπως είναι τα πανεπιστήμια θα ανέχονταν αυτή την κατάσταση όπως την ανεχτήκαμε εμείς εδώ; Μάλλον να το θέσω διαφορετικά. Σε ποια ευρωπαϊκή χώρα θα έκλεινε το πανεπιστήμιο επειδή το Υπουργείο αποφάσισε περικοπές. Δεν πιστεύω, δηλαδή πως το Harvard θα διέκοπτε τη λειτουργία του για περικοπές. Αντ' αυτού θα προσπαθούσαν όλοι μαζί: υπάλληλοι, φοιτητές, καθηγητές να βρουν λύση. 

 Από ότι μαθαίνω οι περικοπές θα γίνουν, απολύσεις θα γίνουν, μισθοί θα επιστραφούν (καθώς οι διοικητικοί πληρώνονταν κατά την περίοδο της απεργίας τους), επομένως, μια απορία: Τι κερδίσαμε τελικά μετά από αυτή τη μακρόσυρτη απεργία 100 και πλέον ημερών;   

Η ΕΡΤ ΕΚΛΕΙΣΕ, Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΟΥ ΟΔΕΥΕΙ;

Σήμερα, 11 Ιουνίου 2013, πραγματοποιήθηκε το κλείσιμο της ΕΡΤ. Το κρατικό μέσο ενημέρωσης σίγησε για κάποιους μήνες, μέχρι να δημιουργηθεί ένα καινούριο. 2656 άνθρωποι στο δρόμο. ΓΙΑΤΙ;

Κάποιοι θα πουν πως καλά τους έκαναν διότι δεν εργάζονταν παρά ελάχιστοι. Κάποιοι άλλοι θα στενοχωρηθούν που σε τέτοια οικονομική συγκυρία άνθρωποι με οικογένειες έμειναν στο δρόμο. Η συμπαράσταση μου σε αυτούς τους ανθρώπους είναι δεδομένη. Το σοβαρότερο όμως ζήτημα βρίσκεται αλλού. Αρχικά βρίσκεται στη φίμωση του Τύπου και μάλιστα του Κρατικού και Δημόσιου Τύπου. Αυτό αποτελεί σοβαρότατη παραβίαση του Συντάγματος, και μάλιστα θεμελιωδών άρθρων του.

 Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή τα πράγματα. Το κλείσιμο της ΕΡΤ και την απόλυση όλων των εργαζομένων αποφάσισε η Κυβέρνηση, όπως ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου. Στόχος αυτής της απόφασης είναι η ίδρυση μιας νέας εταίρείας με προσωπικό 1000 ατόμων, οι οποίοι θα επιλεγούν μέσω ΑΣΕΠ. Ο κύριος Κεδίκογλου χαρακτήρισε την ΕΡΤ  «χαρακτηριστική περίπτωση αδιαφάνειας και σπατάλης».και τόνισε πως «Η ΕΡΤ τελειώνει σήμερα». Αναλυτικότερα ο κ. Κεδίκογλου είπε: «Η ΕΡΤ είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση μοναδικής αδιαφάνειας. Κι αυτό τελειώνει σήμερα. Έχει τεράστια περιουσία. Υπάρχει καθεστώς προνομίων. Έχει εξελιχθεί σε σκάνδαλο. Σήμερα σταματούν οι μεταδόσεις της ΕΡΤ, απόψε το βράδυ. Και μέχρις ότου ξανανοίξει, ο λαός δεν θα πληρώνει το χαράτσι». 

  Οι ερωτήσεις παντού και πολλές οι απαντήσεις πουθενά και καμία. Πρώτον: γιατί η Κυβέρνηση ακολουθεί τη ρήση "Πονάει χέρι, κόβει χέρι" και δεν προσπαθεί να επιλύσει τα μακροχρόνια προβλήματα. Δεύτερον: τι θα κάνουν αυτοί οι άνθρωποι μέχρι να τους ξαναφωνάξουν (και εάν) για δουλεία. Τρίτον: γιατί την κλείνουν από τώρα και δεν φτιάχνουν πρώτα τον νέο φορέα και μετά να την κλείσουν. Τέταρτον: η ύπαρξη των ΜΑΤ και η χρήση τους για να κατεβάσουν τους πομπούς δείχνει μήπως ένα κλίμα τρομοκρατίας; Μήπως οι κυβερνώντες φοβούνται για κάτι ή βλέπουν κάτι που εμείς συλλογικά δεν βλέπουμε; Άκουγα πριν πέσει το σήμα της ΕΡΤ την κυρία Γεννηματά απο το ΠΑΣΟΚ και τον κύριο Μαργαρίτη από τη ΔΗΜ.ΑΡ. να λένε πως θα καταψηφίσουν τη πράξη νομοθετικού περιεχομένου και η ερώτηση μου είναι η εξής πολύ απλοϊκή: εφόσον σας ενοχλούν βαθύτατα και θίγουν το δημοκρατικό σας αίσθημα οι πράξεις της Κυβέρνησης ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΕ ΝΑ ΤΗ ΣΤΗΡΙΖΕΤΕ; Γιατι πάτε αντίθετα με τις πεποιθήσεις σας (εάν ισχύουν και δεν είναι επικοινωνιακά τερτίπια);

Τέλος πιστεύω πως θα μάθουμε πολλά τώρα με το κλείσιμο της ΕΡΤ όπως ποιοι βόλεψαν άτομα στην ΕΡΤ. Για να μάθουμε ποιοι μας κυβερνούν  

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Τις τελευταίες μέρες ακούμε συνέχεια για το οικονομικό αδιέξοδο που έχει βρεθεί η Κύπρος και παρακολουθούμε ένα σήριαλ χωρίς τέλος με διαπραγματεύσεις της Κυπριακής Κυβέρνησης με την Ευρώπη, την Ρωσία και την Αμερική. Όλο αυτό άρχισε να ξετυλίγεται όταν οι Κύπριοι βουλευτές καταψήφισαν νομοσχέδιο για κούρεμα καταθέσεων. Τότε, ο κυπριακός λαός δέχθηκε με μεγάλη χαρά την καταψήφιση αυτή. το θέμα είναι τώρα να δούμε αν αυτό το ΟΧΙ θα το πληρώσει και πόσο ακριβά η Κύπρος.

Οι Κύπριοι βουλευτές σκέφτηκαν, ζύγισαν την κατάσταση και αποφάνθηκαν αυτό το ΟΧΙ. Αναλογίστηκαν πως βασική πηγή τουρισμού της Κύπρου, βασικοί πελάτες του τραπεζικού συστήματος της Κύπρου και αρωγοί της ήταν πάντοτε οι Ρώσοι, και πως αν υπερψήφιζαν το νομοσχέδιο για το κούρεμα, οι Ρώσοι θα έπαιρναν τα χρήματα τους από τις Κυπριακές τράπεζες και θα τα μετέφεραν σε άλλες. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα οι Κύπριοι να χάσουν τη μεγαλύτερη ίσως πηγή χρημάτων που έχουν. 

Για σωστό ελιγμό αλλά και για μεγαλύτερη ποικιλία λύσεων, ο  Πρόεδρος της Κύπρου απέστειλε επιστολή στην Αμερική και στη Γερμανία λέγοντας πως η Κύπρος θέλει να ανήκει στη Δύση, θέλει να βοηθηθεί από την Ευρώπη και την Αμερική, αλλά αν εκείνες δεν αποφασίσουν να βοηθήσουν θα αποτανθεί στη Ρωσία.

Δεν ξέρω αν όλες αυτές οι πράξεις είναι σωστές ή όχι, δεν ξέρω καν εάν όλο αυτό είναι υπέρ της Κύπρου ή εάν το πληρώσει ακριβά στο μέλλον. Το μόνο σίγουρο είναι πως η Κύπρος θα μπεί σε τροχιά μνημονίων το 2013 (όταν εμείς μπήκαμε το 2009) και έχοντας χειριστεί λίγο καλύτερα τα διαπραγματευτικά της χαρτιά.

Το μόνο που απομένει είναι να δούμε και αυτό θα γίνει σύντομα, κατά τη γνώμη μου εάν τελικά το χειρίζεται σωστά το ζήτημα η Κύπρος. Αν το χειρίζεται σωστά μάλλον πρέπει να παραδειγματιστούμε