Περί Πανεπιστημίων ο λόγος

Και ενώ η κοινωνία μαστίζεται από ακρίβεια, από πληθωρισμό, από έλλειψη από το οικογενειακό τραπέζι βασικών υλικών αγαθών, ενώ συνάνθρωποι μας αναζητούν τροφή στα σκουπίδια και ακούμε πως 4 τοστ φτάνουν για να χορτάσει μια οικογένεια, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ακολουθώντας τις ιδεοληψίες της ετοιμάζει σχέδιο νόμου για την Τριτοβάθμια εκπαίδευση. Συγκεκριμένα για την ίδρυση Μη κρατικών Πανεπιστημίων στην Ελλάδα.

Ας δούμε τι λέει το Σύνταγμα για αυτό πριν από οποιαδήποτε άποψη και θέση – εκτός και αν εχουμε καταργήσει και το Σύνταγμα

Αρθρο 16 παράγραφος 2 « Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους»

Παράγραφος 5 «Η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου Δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση»

Παράγραφος 6 «Οι καθηγητές των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων είναι δημόσιοι λειτουργοί».

Το Σύνταγμα, λοιπόν, ο καταστατικός χαρτης της Χώρας οριζει τι; Οριζει πως τα Πανεπιστήμια είναι Δημόσια, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και πως οι καθηγητές είναι δημόσιοι λειτουργοί. Όποιος πεί ή οποια κυβέρνηση φέρει σχέδιο νόμου που ορίζει το αντίθετο, αυτό το σχέδιο νόμου είναι ΑΝΤΙΣΤΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ.

Είναι η πρώτη φορά που κυβέρνηση της Νεας Δημοκρατίας πράττει κατι τέτοιο; ΟΧΙ είναι η απάντηση. Το 2007, εποχή κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, πάλι είχε ανοίξει η συζήτηση περι –ας μην κρυβόμαστε- Ιδιωτικών Πανεπιστημίων. 17 χρόνια μετά επανέρχεται γιατι η κυβέρνηση οφείλει γραμμάτια σε κάποιους – όπως ξόφλησε γραμμάτια με την μη επίταξη ιδιωτικών κλινικών εν μέσω COVID-.

Ας δούμε, όμως τα επιχειρήματα υπερ της δημιουργίας.

Πρώτο επιχείρημα, η βελτίωση της εικόνας των Δημοσίων Πανεπιστημίνω λόγω του ανταγωνισμού με τα ιδιωτικά. Είναι εμπόριο και ιπποδρομία η παιδεία; Αυτό θέλετε; Με ένα επιχείρημα που οδηγεί στη λογική ποιο προιον θέλεις δες τιμες και αγόρασε; Με συγχωρείτε αλλά στη Ελλάδα που υπάρχουν Ιδιωτικά σχολεία και Ιδιωτικές κλινικές είδατε τα δημόσια σχολεία και νοσοκομεία να βελτιώνονται λόγω των ιδιωτικών; Όταν το 2020 και 2021 χειροκροτούσαμε τους δημόσιους υγειονομικούς αυτό γινόταν γιατι υπάρχουν οι ιδιωτικές κλινικές ή γιατι αυτοί οι άνθρωποι έδωσαν την ψυχή τους για να τιμήσουν τον όρκο τους; Είναι βελτίωση εικόνας των σχολείων, εν έτει 2023 να βγαίνουν οι μαθητες από το πλημμυρισμένο σχολείο βάζοντας θρανία το ένα διπλα στο άλλο για να πατήσουν πάνω;

Αλήθεια τώρα αυτό είναι επιχείρημα ίδρυσης μη κρατικών Πανεπιστημίων;

Έχετε σκεφτεί πως η υγεία και η παιδεία αποτελούν υποχρεώσεις τους Κράτους και είναι δείκτες επιπέδου και ποιότητας του Κοινωνικού Κράτους;

Με υποστελέχωση των Δημόσιων Ιδρυμάτων, με υποχρηματοδότηση και με την ταυτόχρονη υπάρξη της κατώτατης βάσης εισαγωγής του 10, είναι εικόνα βελτίωσης ή ολοκληρωτικής διάλυσης των πανεπιστημίων για να δημιουργήσει η Κυβέρνηση πελατεία για τους ομοτράπεζους της;

Για να δούμε τι αποφάσεις έχει λάβει η Κυβέρνηση για τα Πανεπιστήμια τα τελευταία 5 χρόνια που κυβερνά. Α ναι δύο είναι: η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου – όχι για την πάταξη του παρεμπορίου ή εκνόμων πράξεων αλλά την αντιμετώπιση της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ διακίνησης ιδεών – και την δημιουργία πανεπιστημιακής αστυνομίας.

Σπουδαία νομοθετήματα, που όποιον φοιτητή που τρέχει πανικόβλητο να παραλάβει τα συγγράμματα του ή να κάνει την εργασία του στη βιβλιοθήκη με 1 μόνο αντίτυπο του βιβλίου στα ράφια της αυτά θα σου πει ότι χρειάζεται.

Έχοντας σπουδάσει σε δήμόσιο Πανεπιστήμιο, ξέρω ότι το ζόρι για να εισαχθείς είναι μεγάλο αλλά η χαρά όταν έρχεται είναι απίστευτη. Αν λοιπόν, ιδρυθούν Ιδιωτικά Πανεπιστήμια στην Ελλάδα, έχετε σκεφτεί ότι αρκετοι γονείς θα πουν ότι αντι να δώσεις πανελλήνιες και να μπεις στο Πανεπιστήμιο, κάτσε ηρέμησε μην στεναχωριέσαι και μην αγχώνεσαι γιατι στα 18 θα πληρώσουμε για να μπεις σε ότι θέλεις;

ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν ανοίγω τη συζήτηση για τη δουλειά που θα γίνεται εκεί, αλλά για τη βαθιά ταξικότητα που θα καλύπτει και αυτό τον τομέα της ζωής. Εχει λεφτά η οικογένεια, θα κάνεις ότι θέλεις, δεν έχει λεφτά και δεν πήγαν καλά οι πανελλήνιες, ζήσε με το αποτέλεσμα και στο τέλος κλείσε και τα Δημόσια Πανεπιστήμια που έχουν πλήρως καταπέσει.

Ως πτυχιούχος Δημόσιου Ελληνικού Πανεπιστημίου θα πω ότι το πρόβλημα δεν ήταν ούτε το άσυλο ούτε η ανυπαρξία αστυνομίας. Τα προβλήματα ήταν η έλλειψη υποδομών, η έλλειψη από το πρόγραμμα σπουδών βασικών μαθημάτων, η εμμονική στάση καθηγητών για την μη  πλουραλιστική γνωση – με επιλογή του συγγράμματος του Καθηγητή για να περάσεις το μάθημα στην εξεταστική- Το βασικό θέμα ήταν η έλλειψη πόρων για έρευνα και ανάπτυξη, για ύπαρξη υποδομών – βιβλιοθήκες, αίθουσες υπολογιστών, δωρεάν μαθήματα ξένων γλωσσών-.

Εν τέλει, επιδή αυτή είναι η ουσία, όταν μια Κυβέρνηση παρανομεί – ΝΑΙ όταν φέρνεις ένα σχέδιο νόμου που είναι αντίθετο στο Συνταγμα, ΠΑΡΑΝΟΜΕΙΣ – τότε πως ζητάς από τον πολίτη να είναι νόμιμος;

 

ΜΕΤΑΞΥ ΟΡΓΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗΣ

   Τέμπη 2023, 57 νεκροί, δεκάδες τραυματίες και στο τέλος τι;

  Σε περίοδο ειρήνης σε μια χώρα χωρίς τρομοκρατικό χτύπημα ένα "ανθρώπινο" λάθος βύθισε μια χώρα στο πένθος και στη θλίψη.

  Απο το 2019 μέχρι σήμερα μας διοικεί μια κυβέρνηση, η οποία εκλέχθηκε για να φτιάξει ένα επιτελικό κράτος και οι χειρισμοί της οδηγούν σε ενα διαλυμένο κράτος.

  Επιτελικό Κράτος σημαίνει ταχύτητα και αποτέλεσμα. Όμως, ταχύτητα και αποτέλεσμα που σεμφέρει ποιόν; Είναι το επιτελικό κράτος της Ελλάδας αποτελεσματικό για τον πολίτη; Η Κυβέρνηση απαντά ναι γιατι με ένα κλικ έχεις το πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων - έ συγγνώμη εμβολιασμού ήθελα να πω στο κινητό σου. Όμως, αλήθεια αυτό έχουμε ανάγκη; Η ασφάλεια του πολίτη δεν είναι ανάγκη; Η ζωή δεν είναι ανάγκη; Για ρωτήστε τις οικογένειες των θυμάτων τι έχουν και τι είναι ανάγκη. 

  Τις τελευταίες μέρες έχουμε παρακολουθήσει το θέατρο του Παραλόγου. 2 τρένα διαλυμένα. 57 νεκροί δεκάδες αγνοούμενοι, δεκάδες στα νοσοκομεία - ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ- υπουργοί να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα, Πρωθυπουργοί που δεν ζητούν συγγνώμη και τα αποδίδουν όλα σε ανθρώπινο λάθος, Υπουργοί Παραπαιδείας σε προεκλογικά σουαρέ εν μέσω εθνικού πένθους ενώ το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης πενθεί 10 φοιτητές του, χαρακτηρίζοντας το ως τη μεγαλύτερη τραγωδία που έχει βιώσει ποτέ συγκεντρώσεις εξω απο την Εταιρεία που τις διαλύουν τα ΜΑΤ, οι υπέυθυνοι της ασφάλειας μας, μας χτυπούν ενω θρηνούμε και ζητούμε ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. Κηδείες δημοσία δαπάνη ΜΟΝΟΝ με τον όρο να μην ανοίξουν τα φέρετρα = θα υποδείξουμε και τον τρόπο που θα πενθήσει κάποιος την απώλεια του-.

  Τι άλλο έχουμε δει; Α ναι και δημοσιοκάφρους και δημοσιοκόπρους να λένε ό.τι δεν βάζει η φαντασία τέτοιες ώρες.

  Όχι Κύριοι - ο θεος να σας κανει- ουτε θα θεωρήσουμε τους νεκρούς ως θυσία για να βελτιωθεί το σιδηροδρομικό δίκτυο - αλήθεια μήπως θυμάστε την κατάληξη του Αγαμέμνονα-; Ούτε θα συγκρίνουμε αριθμούς. Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΘΜΟΣ ουτε ισοδυναμει με αριθμούς σε επιταγή. Θρηνούμε το ιδιο για τους νεκρούς στο Μάτι, στη Μάνδρα, απο τον Κορνοιο και τώρα στο έγκλημα στα Τέμπη.

  Αν θέλεις να λέγεσαι Άνθρωπος ή στήθηκες στην σειρά να δώσεις αίμα ή πήγες σε μια πλατεία να δηλώσεις παρόν στον αγώνα να μην πέσει και αυτό στο σκτάδι, να δωσεις το παρον ουτως ωστε αυτό να μην γίνει ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ.

  Αυτή τη στιγμή, δεν σβήνεις τα φώτα, όπως δεν έπρεπε να βγαίνεις στα μπαλκόνια. Αν θες να σε πάρουνσοβαρά πήγαινε να ψηφίσεις και βγες στο δρόμο:

- Για τους πλειστηριασμούς,

- Για την απαράδεκτη συμπεριφορά τα τελευταία χρόνια στους υγειονομικούς μας

- Για τη βια και την τρομοκρατία που ασκήθηκε σε όλους τέσσερα χρόνια τώρα,

- Για το παιδί που πυροβολήθηκε για 20 ευρώ,

- Για το παιδί που σκοτώθηκε απο έκρηξη στο σχολείο του,

- Για το έγκλημα των Τεμπών

-Για ΣΕΝΑ!  

ΠΡΟΣΟΧΗ! ΔΕΝ ΒΡΕΧΕΙ, ΜΑΣ ΦΤΥΝΟΥΝ!

Ο λαός λέει πως αν δεν βρέχει και εμείς δεχόμαστε σταγονίδια τότε μάλλον μας φτύνουν. Αν μάλιστα δεν ανοίξουμε την ομπρέλα τότε μάλλον το γουστάρουμε κιόλας. Κάτι τέτοιο εφαρμόζει και η Ελληνική Κυβέρνηση του Μητσοτάκη του Νεότερου –δεν μας έφτανε ο πρεσβύτερος μάλλον- σε εμάς τον Ελληνικό λαό.

Αρχικά, λοιπόν, 200 χρόνια μετά την Ελληνική Επανάσταση είναι μαζοχισμός να στέλνεις μήνυμα για να πας στο περίπτερο. Μετά από αυτό να αναφέρω σαν δείγμα αντίστασης την επιστολή 45 σωματείων επιχειρήσεων εστίασης μέσα στην οποία διευκρινίζεται ότι: «Νομοθετείτε από τα γραφεία σας, χωρίς να έχετε καμία επαφή με τον επαγγελματικό μας χώρο και χωρίς, όχι να μας ρωτάτε, αλλά ούτε και να μας ακούτε». Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Ήταν μέσα Μαρτίου 2020 όταν ανακοινώθηκε το πρώτο lockdown για όλους και κυκλοφορία με έγγραφο μετακίνησης. Ήταν τότε που ήμασταν η καλή μαθήτρια της Ευρώπης. Αλλά γιατί κλείσαμε; ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ για να ενισχυθεί το σύστημα υγείας, τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Πρακτικά γιατί έγινε; Για να νομοθετηθεί η οργάνωση από πριν απεργιών, να καλυφθεί  η λίστα Πέτσα και γενικά για ασκήσεις εκδημοκρατισμού. Μετά ο κορωνοιος αποσύρθηκε για να έρθει ο τουρισμός – γιατί ο τουρίστας είναι καθαρός-. Και μόλις έφυγε και ο τελευταίος τουρίστας εμείς ξανακλειστήκαμε στο κλουβί –ή ζώα τσίρκου ή φυλακισμένοι εσείς αποφασίζετε-.  Και μετά ήρθε το δεύτερο lockdown –τι και αν ο ΠΟΥ ανέφερε πως αυτό υπερμεταδίδει η Κυβερνησάρα ξέρει-. Γιατί ήρθε; Για να θυσιάσουμε οκτώβρη νοέμβρη για να κάνουμε Χριστουγεννα, και μετά τα θυσιάσαμε και αυτά για το Πάσχα.

Ανοίξατε ομπρέλα ή ακόμα;

Τώρα λοιπόν έρχονται τα καλύτερα. Ο πρωθυπουργός – ναι ο 6 μηνών πολιτικός κρατούμενος- αφού διατήρησε τη Μενδώνη στη θέση της μετά τον Λιγνάδη- τον επικίνδυνο άνθρωπο και καταπληκτικό ηθοποιό που την κορόιδεψε και ο οποίος όσο περνάει ο καιρός αντιμετωπίζει όλο και περισσότερες κατηγορίες- και αφού ίδρυσε πανεπιστημιακή αστυνομία σε κλειστά Πανεπιστήμια –ως Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης είχε διώξει 1200 πανεπιστημιακούς φύλακες- τώρα άρχισε να μας φτύνει και να μας χλευάζει μέσα στη μούρη μας. Πώς;

Πρώτα πρώτα, όλως τυχαίως μερικές μέρες μετά τη δήλωση του ότι τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης κάνουν κακό στη Δημοκρατία – ενώ η λίστα Πέτσα κάνει καλό στη Δημοκρατία και στη Δημοσιογραφία- ο λογαριασμός της Ελενας Ακρίτα στο facebook μπλοκάρεται όπως και του Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην Υπουργού Παύλου Πολάκη. Δεύτερο σημάδι ότι μας φτύνουν είναι τα γεγονότα της Νέας Σμύρνης –τότε που μάθαμε πως όταν περπατάς σε μία πλατεία σε κάνει να μην προστατεύεσαι από το Νόμο  περί προσωπικών δεδομένων- ο Πρωθυπουργός έκανε διάγγελμα –έχουμε χάσει το μέτρημα πλέον- αμέσως μετά το ξυλοδαρμό του αστυνομικού – Η ΒΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΑ ΑΠΟ ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ-.  Θέλετε και άλλα;

Πριν λίγες μέρες λοιπόν και μετά τις ταχύτατες(!) αποφάσεις των Δικαστηρίων για παράνομες απεργίες των ΜΜΜ μέρες πανελληνίων- τα συνδικάτα είχαν αποφασίσει λειτουργία τις ώρες διεξαγωγής των εξετάσεων- ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε πως κάθε νέος της ηλικιακής ομάδας 18-25 θα λάβει δωράκι 150 ευρώ μετά τη πρώτη δόση εμβολιασμού- δεν του είπε μάλλον κανείς ότι ανοσία επιτυγχάνεται 14 ημέρες μετά τη δεύτερη δόση, που το ξέρουν όλοι-. Μια ερώτηση μόνο: ποιο είναι το ποσοστό της ΝΔ σε αυτές τις ηλικίες;

Πάμε τώρα στο ρεσιτάλ ροχάλας. Μερικές μέρες πριν σε συνέντευξη του στην Καθημερινή ο Μητσοτάκης ανέφερε ότι: «οι τζαμπατζήδες. Το τζάμπα πέθανε όμως». Να θυμίσουμε ορισμένα πράγματα στον Πρωθυπουργό. Αρχικά, ότι το να μιλάει ο διαχειριστής ενός χρεωκοπημένου κόμματος, το οποίο χρωστά 300 εκατομμύρια στο Κράτος για τζαμπατζήδες είναι τουλάχιστον ΑΣΤΕΙΟ. Επίσης, αν θες να λέγεσαι Πρωθυπουργός όλων των Ελλήνων δεν μπορείς να τους προσβάλλεις έτσι ειδικά όταν πρωτοκλασάτα στελέχη σου –τα οποία κόντεψαν να είναι αρχηγοί του κόμματος σου- λένε ότι όταν ο Ελληνικός Λαός –όσος τέλος πάντων –σας ψήφισε γνώριζε τα χρέη σας και μάλιστα το είπε  γελώντας. Ο τελευταίος που προσέβαλε τον Ελληνικό Λαό ήταν ο άνθρωπος που προσπάθησε να αλλάξει αλυσίδα σε εν κινήσει ποδήλατο.

Τέλος, η λίστα με τα φτυσίματα είναι τεράστια διάλεξα μερικά – τα πιο τρανταχτά – και συγγνώμη αν κούρασα.

 

ΥΓ. Μία ερώτηση μόνο προς τους Ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας. Πως νιώθετε τώρα για την Συμφωνία των Πρεσπών αλλά και την θεωρητική εξεταστική για το συγκεκριμένο ζήτημα;

ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΥΓΕΙΑΣ

   

Τον τελευταίο καιρό έχει ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση για την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού αλλά και τα μπόνους όσων έχουν εμβολιαστεί. Μερικές μόνο σκέψεις θέλω να μοιραστώ μέσα από αυτές τις γραμμές. Ο καταστατικός χάρτης αυτής της Χώρας –ναι υπάρχει ακόμα και όχι δεν είναι ο Μητσοτακικός Νόμος- το Σύνταγμα δίνει απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα αρκεί να το διαβάσει κάποιος.

  Το Άρθρο 4 του Συντάγματος στην παράγραφο 2  γράφει ξεκάθαρα πως: «Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις». Στη παράγραφο 5 αναγράφει «Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους» και στη παράγραφο 6 «Κάθε Έλληνας που μπορεί να φέρει όπλα είναι υποχρεωμένος να συντελεί στην άμυνα της Πατρίδας, σύμφωνα με τους ορισμούς των νόμων». Από αυτό και μόνο προκύπτει πως εφόσον το δικαίωμα επιλογής εμβολιασμού έχει μπόνους (;) όπως η είσοδος σε εσωτερικούς χώρους εστίασης – προς ώρας- το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει και για το δικαίωμα επιλογής μη εμβολιασμου. Αλήθεια τι μπόνους έχει; Τι δεν έχει; Εξαφανίστηκε τώρα το Σύνταγμα; Ενδιαφέρουσα σκέψη...και πιο ενδιαφέρουσα πρακτική.

  Στο Άρθρο 5 παράγραφος 3 ορίζεται ότι: «Η προσωπική ελευθερία είναι απαραβίαστη. …ούτε με άλλο τρόπο περιορίζεται παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος» Μήπως από αυτό και μόνο ο ανέμελος Πρωθυπουργός θα έπρεπε να είναι έκπτωτος και να τον έχει καλέσει η αρμόδια αρχή για έλεγχο; Δεν πήγε ο Κυριάκος στην Πάρνηθα αλλά ο Πρωθυπουργός της χώρας όταν όλοι οι άλλοι κυκλοφορούσαμε με δελτίο κίνησης.

   Στη παράγραφο 5 του ίδιου άρθρου ορίζεται ξεκάθαρα πως «Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας και της γενετικής του ταυτότητας». Άρα επαφίεται στον καθένα να επιλέξει εάν θεωρεί καλό για την υγεία του το εμβόλιο –αλλά και σε αυτό δεν έχει όλες τις επιλογές στα χέρια του βλέπε εμβόλιο Σπούτνικ- ή θεωρεί ότι καλύτερο είναι να κρατάει τα υγειονομικά πρωτόκολλα – μάσκα και αποστάσεις- είτε να χρησιμοποιήσει το φάρμακο αν χρειαστεί – τι δεν έχει έρθει επαρκής ποσότητα των φαρμάκων στην Ελλάδα; Η μήπως δεν έχει ανακαλυφθεί φάρμακο; Μάλλον η αγωγή μονοκλωνικών αντισωμάτων είναι τραμπικές χλωρίνες. Ε; 

  Στο Άρθρο 9^Α ορίζεται ότι: «Καθένας έχει δικαίωμα προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση, ιδίως με ηλεκτρονικά μέσα, των προσωπικών του δεδομένων». Ώπα ένα λεπτό, Κύριοι της Κυβέρνησης, της Επιτροπής Λοιμωξιολόγων – που μια χαρά δεχθήκατε το ακαταδιώκτο που σας προσέφερε η Κυβέρνηση- ερώτηση, την πανδημία κυνηγάτε ή τη Δημοκρατία; Είναι ή όχι προσωπικό δεδομένο τα στοιχεία υγείας ενός ανθρώπου; Και μήπως οι άνθρωποι του καταστήματος στις εισόδους των χώρων εστίασης είναι γιατροί και μπορούν να έχουν πρόσβαση στα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα της υγείας μας και στο ιστορικό μας;

  Μερικές μόνο παρατηρήσεις μετά τα παραπάνω:

1   Ένας πολίτης που έχει θέματα υγείας και ο γιατρός του τον συμβουλεύει να μην εμβολιαστεί – μπορεί να συμβεί- γιατί δεν έχει το δικαίωμα να εισέλθει σε έναν κλειστό χώρο εστίασης; Εδώ να σημειώσουμε πως και οι τουαλέτες των εν λόγω καταστημάτων είναι σε εσωτερικούς χώρους. Και τι υποχρέωση θα του αφαιρέσετε ως δημοκρατική αρχή αφού του αφαιρέσατε το δικαίωμα εισόδου;

2)     Με ποια ιδιότητα θα ελέγχει ο άνθρωπος του καταστήματος το πιστοποιητικό εμβολιασμου; Και τι συνέπειες θα επιφέρει ή μη τήρηση του σεβασμού των προσωπικών δεδομένων; Μήπως ο έλεγχος θα γίνεται όπως γινόταν ο έλεγχος για την τήρηση των μέτρων από τους αστυνομικούς;

3)      Ρίξατε Κύριοι της Κυβέρνησης το μπαλάκι της ευθύνης στα καταστήματα – μετά την ατομική ευθύνη τώρα η καταστηματική ευθύνη-. Σε ένα κλάδο που τον έχετε γονατίσει μετά από τόσους μήνες τώρα τους λέτε να διώχνουν και πελάτες. Είναι τραγικό.

4)    Ξέρετε να παίζετε με τις λέξεις. ¨Όταν οι νεκροί από καρκίνο είναι απλώς νεκροί από καρκίνο αλλά οι ασθενείς με COVID-19 είναι κρούσματα προβλέπω ότι και το πιστοποιητικό εμβολιασμού θα θυμίζει στους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, το έχεις; Ζεις, Δεν το έχεις; Στη Μακρόνησο ή στη Σπιναλόγκα.

5)   Με αυτά τα μέτρα η χώρα οδηγείται σε Διχασμό, θα διχαστεί η χώρα σε εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους – βάζοντας στο ίδιο σακί ανθρώπους που δεν πρέπει να κάνουν το εμβόλιο λόγω υγείας, τους αρνητές και όσους δικαιολογημένα έχουν αμφιβολίες-. Αλλά τι λέω μια ζωή διχάζετε τον κόσμο Κύριοι της εξουσίας, αγαπητοί μας δυνάστες σε πράσινους και μπλε, μετά σε μπλέ και ροζ, μετά σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς και τώρα σε εμβολιασμένους και μη. Βέβαια το μέγεθος της ξεφτίλας σας γιγαντώθηκε γιατί τώρα κάνετε και δωράκι στην ομάδα που θέλετε

Τέλος, ένα πράγμα μόνο ΤΙ ΕΚΛΕΞΑΤΕ ΡΕ;

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑ: ΜΙΑ ΠΑΘΙΑΣΜΕΝΗ ΣΧΕΣΗ ΜΙΣΟΥΣ

  Ιούλιος 2017. Δύο χρόνια από το δημοψήφισμα της 6^ης Ιουλίου 2015 από την πρώτη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα και των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Ένα δημοψήφισμα που καταπατήθηκε από εκείνους που φαίνονταν να είναι οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του. Αυτή η σκέψη με οδηγεί συνειρμικά στο Γενάρη του 2015, τότε που ο Πρωθυπουργός Τσίπρας, ζητώντας την εμπιστοσύνη της Βουλής, δήλωνε πως: «Είμαστε κάθε λέξη του Συντάγματος αυτής της χώρας. Σε αυτό το Σύνταγμα ορκιστήκαμε, αυτό το Σύνταγμα θα υπηρετήσουμε και θα το υπηρετήσουμε μέχρι τέλους δικαιώνοντας τα οράματα, τις αξίες, τους αγώνες, τις θυσίες του Ελληνικού Λαού». Έχοντας προεκλογικά υποστηρίξει το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ένα πρόγραμμα με αναπτυξιακά μέτρα και ζωσμένο με αρκετά μεγάλες δόσεις επιστροφής αξιοπρέπειας και σεβασμού στον άνθρωπο, οι πολίτες το πίστεψαν, τον ψήφισαν και ανατρίχιασαν όταν δήλωνε πως είναι σάρκα από τη σάρκα των Ελλήνων. Όμως η πραγματικότητα είναι λίγο διαφορετική. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Προτού αναλύσουμε το θέμα μας πρέπει να ορίσουμε βασικές έννοιες. Τι είναι Σύνταγμα; Σύνταγμα, λοιπόν είναι ο θεμελιώδης νόμος του κράτους που ρυθμίζει τη μορφή του πολιτεύματος, την οργάνωση του Κράτους και τις σχέσεις Πολιτείας – πολιτών. Να λοιπόν τι ορκίστηκε και δήλωσε πως θα υπηρετεί ο Αλέξης Τσίπρας το Γενάρη του 15. Το Σύνταγμα, τον καταστατικό χάρτη της Ελλάδας, επομένως τους νόμους, τα χρηστά ήθη μα πάνω από όλα ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ αυτής της χώρας.  Για να δούμε, όμως τι ορίζει το Σύνταγμα στις διατάξεις του και κατά πόσον οι πράξεις των Μνημονιακών Κυβερνήσεων είναι Συνταγματικές ή όχι και εάν τελικά έχουμε καταντήσει το Σύνταγμα ένα ακόμα βιβλίο ή ακόμα χειρότερα ένα κουρελόχαρτο.

  Στο Άρθρο 1 του Συντάγματος, ένα από τα πρώτα άρθρα που διδάσκεται ο πρωτοετής φοιτητής Νομικής ή Πολιτικής Επιστήμης ορίζεται πως: «1. Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.   2. Θεμέλιο του Πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.  3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα». Από τις διατάξεις του συγκεκριμένου άρθρου προκύπτουν κάποια ερωτήματα, όπως τι ορίζεται πολίτευμα, τι δημοκρατία και τι είναι η Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Αρχικά λοιπόν, ως Δημοκρατία ορίζεται το πολίτευμα εκείνο, στο οποίο η εξουσία πηγάζει από το λαό, ασκείται από το λαό και υπηρετεί τα συμφέροντα του. Βασικό χαρακτηριστικό της είναι η λήψη αποφάσεων με ψηφοφορία των πολιτών, στην άμεση δημοκρατία, ή κάποιων αντιπροσώπων τους, στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Ετυμολογικά προέρχεται από τις λέξεις «δήμος» - το σύνολο δηλαδή ή η συνέλευση των ανθρώπων που έχουν πολιτικά δικαιώματα- και «κράτος» -που είναι η δύναμη, η εξουσία, η κυριαρχία-. Εδώ πρέπει να τονισθεί πως η δημοκρατία τόσο ως λέξη όσο και ως πολίτευμα γεννήθηκε και καταξιώθηκε στην Αρχαία Αθήνα. Βασικές αρχές του δημοκρατικού πολιτεύματος της Αρχαίας Αθήνας ήταν η ισονομία, η αξιοκρατία και η ελευθερία του λόγου, βασικές αρχές και της σημερινής δημοκρατίας – αν μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι-. Πέραν του ορισμού της δημοκρατίας, ο ορισμός του πολιτεύματος είναι εξίσου σημαντικός. Ως πολίτευμα, λοιπόν, ορίζεται ο συνταγματικός, κατά βάση, τρόπος «συγκρότησης» της κυριαρχίας, ως κρατικής εξουσίας, καθώς και ο τρόπος «κατανομής» των εξουσιών στα άμεσα όργανα του κράτους ή σε άλλους συνταγματικούς θεσμούς και η άσκηση της από αυτά.

  Η βασική διάκριση των δημοκρατικών πολιτευμάτων αφορά το πώς αποφασίζουν οι πολίτες. Αν οι πολίτες συμμετέχουν σε όλες τις διαδικασίες τότε το πολίτευμα ονομάζεται άμεση ή συμμετοχική δημοκρατία. Αν οι πολίτες αποφασίζουν μέσω αντιπροσώπων, τότε υπάρχει η λεγόμενη αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Η αντιπροσωπευτική δημοκρατία έχει τρείς μορφές:

Α) Βασιλευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία: η κυβέρνηση που εκλέγεται από το λαό παίρνει τις πολιτικές αποφάσεις. Ο βασιλιάς είναι αρχηγός του κράτους και μάλιστα κληρονομικός με συμβολικό ρόλο, ενώ πολιτικά είναι ανεύθυνος, δηλαδή δεν έχει ουσιαστικές πολιτικές αρμοδιότητες. Παράδειγμα Βασιλευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας αποτελεί η Μεγάλη Βρετανία.

Β) Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία: και σε αυτή τη περίπτωση η εκλεγμένη από το λαό κυβέρνηση παίρνει τις πολιτικές αποφάσεις. Αρχηγός του κράτους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Είναι αιρετός, εκλέγεται δηλαδή από τη Βουλή – ένας τρόπος ανατροπής της Κυβέρνησης και διεξαγωγής εκλογών όπως το 2015- και δεν έχει και αυτός ουσιαστικές πολιτικές αρμοδιότητες. Παράδειγμα Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας αποτελεί η Ελλάδα.

Γ) Προεδρική Δημοκρατία: ο πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι και αρχηγός του κράτους και Πρόεδρος της Κυβέρνησης, η οποία δεν εκλέγεται από το λαό αλλά σχηματίζεται από το πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται είτε άμεσα από το λαό είτε από ειδικό σώμα εκλεκτόρων και διαθέτει ουσιαστικές πολιτικές αρμοδιότητες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα Προεδρικής Δημοκρατίας αποτελούν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και η Ρωσία.

  Εφόσον ορίστηκε η μορφή του πολιτεύματος που ισχύει στην Ελλάδα από το 1974 μέχρι σήμερα, είναι καιρός να δούμε και κάποιες πολύ σημαντικές διατάξεις του Συντάγματος, οι οποίες θα διαπιστώσετε πως είτε καταπατούνται είτε έχουν καταπατηθεί εκτενώς τα χρόνια της μνημονιακής λαίλαπας.

  Στο άρθρο 2 του Συντάγματος και πιο συγκεκριμένα στη παράγραφο 1 ορίζεται πως: « Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας». Σήμερα, μετά από 7 χρόνια μνημονίων και φορομπηχτικών πολιτικών για ποια αξιοπρέπεια και προστασία της αξίας του ανθρώπου μιλάμε; Είναι αξιοπρέπεια άνθρωποι να ψάχνουν τα σκουπίδια για ένα κομμάτι ψωμί; Πως ακριβώς προστατεύεται η αξία του ανθρώπου όταν 8.000 συμπολίτες μας έχουν οδηγηθεί στην  αυτοκτονία; Που ακριβώς βρίσκεται η αξιοπρέπεια στην ουρά του συσσιτίου;

  Το άρθρο 4 παράγραφος 1 αναφέρει πως: « Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου». Μάλιστα. Ας δούμε λοιπόν ορισμένες περιπτώσεις τέτοιας ισότητας απέναντι στους νόμους. Ο δημοσιογράφος Κώστας Βαξεβάνης δημοσίευσε στο περιοδικό «Hot Doc» τη περίφημη Λίστα Λαγκαρντ, χωρίς άλλα στοιχεία εκτος από το ονοματεπώνυμο και την ιδιότητα του κάθε μέλους αυτής της λίστας. Το αποτέλεσμα; Ασκήθηκε δίωξη για παραβίαση προσωπικών δεδομένων. Αν ήταν σωστή η δίωξη θα το κρίνει η δικαιοσύνη αλλά στην συγκεκριμένη υπόθεση δεν ασκήθηκε δίωξη στους Κυρίους Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλο, οι οποίοι ως υπουργοί οικονομικών απέκρυψαν αυτή τη λίστα, την ίδια ώρα που επέβαλλαν υφεσιακά μέτρα στην κοινωνία όπως ο ΕΝΦΙΑ.  Στην παράγραφο 2 ορίζεται πως «οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις». Εδώ τίθεται το βασικό θέμα. Το δικαίωμα στην εργασία δεν αποτελεί καθολικό δικαίωμα; Αν ναι τότε γιατί 600 χιλιάδες νέοι άνθρωποι έχουν φύγει από τη χώρα; Και γιατι η ανεργία στους νέους αγγίζει το 40%. Κάπου διάβασα ότι «Εφόσον η εργασία έπαψε να είναι δικαίωμα, τότε και η πληρωμή φόρων έπαψε να αποτελεί υποχρέωση» και αμέσως μου ήρθαν στο μυαλό οι διατάξεις του άρθρου αυτού. Όταν ο Συνταγματικός Νομοθέτης όριζε ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις ΠΡΟΦΑΝΩΣ δεν είχε στο μυαλό του τη σημερινή τραγελαφική κατάσταση. Τέλος για να καταλάβει ο αναγνώστη το τραγελαφικό της κατάστασης αρκεί να αναλογιστεί πως «οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους».  Ένας από τους λόγους που είμαστε εδώ είναι η φοροδιαφυγή. Και όχι η φοροδιαφυγή της τυρόπιτας ή του πασατέμπου αλλά των μεγάλων επιχειρήσεων και γενικότερα του αχαλίνωτου μεγάλου κεφαλαίου. Σκεφτείτε μόνο πως το Ανώτατο Δικαστήριο στην Ελλάδα, το Συμβούλιο της Επικρατείας την ίδια στιγμή που έκρινε συνταγματικό τον ΕΝΦΙΑ σε όλη την Ελλάδα, τον έκρινε αντισυνταγματικό που λέτε; Στο Ψυχικό, την Εκάλη, το Κολωνάκι, στις περιοχές δηλαδή που οι κάτοικοι πεινάνε(!)

  Στο Άρθρο 5Α του Καταστατικού Χάρτη της χώρας ορίζεται ότι «Καθένας έχει δικαίωμα συμμετοχής στη Κοινωνία της Πληροφορίας». Ας δούμε λίγο αυτή τη διάταξη, την φαινομενικά αθώα. Από το 2011 που άρχισαν οι διαδηλώσεις εναντίον των Μνημονίων και της λιτότητας έως και σήμερα –με εξαίρεση την περίοδο από τον Γενάρη μέχρι τον Αύγουστο του 15- σε κάθε συγκέντρωση στο Σύνταγμα και σε όλες τις πλατείες της Ελλάδας, η πολιτική ηγεσία έδινε εντολή να κλείνουν τα δίκτυα προκειμένου ο κόσμος που βρίσκεται στις πλατείες να μην μπορεί να ενημερώνει μέσω Διαδικτύου για τα τεκταινόμενα της πλατείας.

  Τα μνημόνια και οι πολιτικές που εφαρμόζονται από τις Κυβερνήσεις της τελευταίας επταετίας (τυχαίο;) στοχεύουν και στην άμεση καταστρατήγηση και ενός άλλου άρθρου, του άρθρου 9, το οποίο ορίζει την κατοικία του καθενός ως άσυλο. Με τις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, οι οποίοι ήδη έχουν ξεκινήσει για ποια κατοικία μιλάμε και κατ’ επέκταση και για ποιο οικογενειακό άσυλο;

  Πάμε όμως στα μείζονα, κατά τη γνώμη μου. Για να μην δημιουργηθεί η εντύπωση πως μόνο η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ καταπατά το Σύνταγμα, ας δούμε έμπρακτα και κάτι που καμία άλλη Κυβέρνηση δεν τόλμησε να κάνει. Ένα από τα σημαντικότερα άρθρα του Συντάγματος είναι το άρθρο 14 περί ελευθερίας της έκφρασης, λογοκρισίας και εγκλημάτων περί τύπου. Στη παράγραφο 2 γίνεται σαφές πως ο τύπος είναι ελεύθερος και πως η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται. Ας θυμηθούμε μια από τις πιο μελανές σελίδες της Μεταπολίτευσης, που δεν είναι άλλο από το μαύρο στην ΕΡΤ. Στις 11 Ιουνίου 2013 επί κυβερνήσεως Αντώνη Σαμαρά και στήριξης ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ –για να θυμόμαστε όλοι τα γεγονότα και τα πρόσωπα- λαμβάνεται η απόφαση να κλείσει η ΕΡΤ γιατι «Η ΕΡΤ είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση μοναδικής αδιαφάνειας. Και αυτό τελειώνει σήμερα». Αυτή ήταν η δήλωση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου Σίμου Κεδίκογλου, ο οποίος ανακοίνωνε μια απόφαση ιστορικής σημασίας – μόνο η χούντα είχε κλείσει το δημόσιο φορέα ραδιοτηλεόρασης -. Τελικά η ΕΡΤ ξανά άνοιξε αλλά όχι στο επίπεδο που ήταν πριν. Μετατράπηκε δυστυχώς σε ένα φερέφωνο, μάλλον ως ένδειξη υποστήριξης σε εκείνους που στήριξαν αυτόν τον αγώνα και τώρα κυβερνούν.

  Για μένα αυτές αποτελούν ένα σημαντικό μέρος της καταπάτησης του Συντάγματος. Κάποιος μου είπε πως θα έπρεπε να γράψω και για το δημοψήφισμα πως είναι αντισυνταγματικό που δεν σεβάστηκαν την άποψη του λαού. Η απάντηση μου ήταν πως το δημοψήφισμα δεν ήταν η πρώτη φορά που δεν έλαβαν υπόψη τους οι έχοντες την εξουσία την θέληση του λαού. Ο Γιώργος Παπανδρέου το 2009 βγήκε με το σύνθημα που κανείς δεν θα ξεχάσει πως λεφτά υπάρχουν. Ο κόσμος το πίστεψε. Ο Παπανδρέου μας έφερε το πρώτο μνημόνιο. Το 2012 ο Αντώνης Σαμαράς – ναι ο ίδιος που το 94 δήλωνε πως δεν θα γύριζε στη Νέα Δημοκρατία ούτε αν τον καλούσαν ως αρχηγό τους – κέρδισε τις εκλογές με το περίφημο «Ζάππειο» δεν ήταν τίποτε άλλο από μια εναλλακτική, η οποία κάπου στην πορεία παράπεσε και ήρθε το 2^ο Μνημόνιο. Το αστείο είναι πως το δεύτερο μνημόνιο το ψήφισαν μαζι ΠΑΣΟΚ – ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΛΑΟΣ και το εφάρμοζαν πάλι μαζί ΠΑΣΟΚ- ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΔΗΜΑΡ (πως η ΔΗΜΑΡ κυβερνούσε με τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ κανείς ψυχολόγος ούτε ψυχίατρος μου το έχει εξηγήσει ακόμα). Τέλος, το 2015 τη ψήφο υφάρπαξε ένας νέος άνθρωπος, ο οποίος διερρήγνυε τα ιμάτια του πως θα παλέψει ούτως ώστε οι νέοι που έφυγαν να γυρίσουν στη χώρα, ο Αλέξης Τσίπρας.

  Αυτή είναι η αλήθεια και εν τέλει αν σταματήσουμε να κοιτάμε μόνο τον εαυτό μας και κοιτάξουμε και λίγο γύρω μας όλοι θα δούμε πως η συνταγματικότητα δεν μας πάει μάλλον και πολύ ως χώρα και ίσως τότε να μας επισκεφτεί ξανά.

ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ 49;

  Στο εμφύλιο σπαραγμό του 45-49 οδηγηθήκαμε μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, μέσα από το παιχνίδι εξουσίας που έστησε η Δεξιά και ενώ η Αριστερά είχε δηλώσει με πράξεις - όπως η παράδοση των όπλων και ο αφοπλισμός του ΕΛΑΣ με τη Συμφωνία της Βάρκιζας το 1946- πως επιθυμεί ομαλότητα και δημοκρατία.

  Πάρα, λοιπόν, την υποχώρηση της Αριστεράς, η Δεξιά άρχισε πογκρόμ εναντίον Κομμουνιστών, Αριστερών και φιλοαριστερών.

  70 σχεδόν χρόνια μετά το τέλος της πιο μελανής σελίδας στην Ελληνική Ιστορία, του Εμφυλίου Πολέμου, ακόμα και σήμερα η ταμπέλα του αριστερού και του δεξιού ακόμα μας στοιχειώνει χωρίς να έχουμε επουλώσει τις πληγές του παρελθόντος.

  Το 1967 η Δικτατορία των ακροδεξιών κυνήγησε δημοκρατικούς πολίτες, κομμουνιστές, αριστερούς και όσους δεν πρόσκειντο στη "Κυβερνητική" πλευρά.

  Μήπως είναι στο DNA μας να σκοτωνόμαστε και δεν ήταν τυχαία ούτε η Δικτατορία των Συνταγματαρχών ούτε η Λευκή Τρομοκρατία μετα τη Συμφωνία της Βάρκιζας;

  Ακόμα και σήμερα υπάρχουν υμνητές του εμφυλίου και του Παπαδόπουλου, εκείνου του εμφυλιακού τύπου που ονειρευόταν και τα έκανε και πράξη τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

  Σήμερα η Ακροδεξιά κυνηγάει αριστερους, ανθρωπιστές και δημοκράτες.

  Ακόμα και σήμερα τρωγόμαστε για το ποια παράταξη κατέστρεψε πιο αποτελεσματικά τη χώρα, χωρίς να σκεφτόμαστε και να προτείνουμε λύσεις για αυτόν τον κατεστραμμένο λαό, που έχει οδηγηθεί στη εξαθλίωση, όπως και τότε μετά το 45.

  Η Ιστορία ξαναγράφεται και καλό είναι να διορθώνουμε τα λάθη και όχι να τα επαναλαμβάνουμε συνέχεια.

  Αν το πράττουμε τσάμπα δώσαν τη ζωή τους ο Αρης, ο Μπελογιάννης και τόσοι άλλοι που αγωνίστηκαν για ένα καλύτερο αύριο χωρίς έχθρες και εμφύλια πάθη.
  Σκεφτείτε μόνο πως χαρακτηρίζετε κάποιον που μιλάει για εθνικό νόμισμα ή για το ευρώ σήμερα; Αντί να πολεμάμε για λύσεις, εμείς πολεμάμε για τον πολέμο και για την άποψη μας. 

Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

  Ελλάδα 2014: ομάδες οπαδών του Στάλιν, με ξύλινο λόγο από τη μια, και από την άλλη ομάδες οπαδών του Χίτλερ και της Χούντας των Συνταγματαρχών, με λαϊκιστικό, όπως τους αρμόζει, λόγο. Και στη μέση ο απλός, καθημερινός πολίτης που τρέχει - και δεν φτάνει - προκειμένου να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που του δημιούργησαν άλλοι. Μήπως τελικά δεν είναι στραβός ο γιαλός, αλλά εμείς αρμενίζουμε θεόστραβα;

  Από το 1900 αναζητάμε στην Ελλάδα κατάλληλο πολίτευμα. Δεν το έχουμε ακόμα βρει. Μέσα από βασιλείες, ολιγαρχίες, βασιλευόμενες και αβασίλευτες δημοκρατίες, έχουμε οδηγηθεί στο κενό και στο χάος περιμένοντας κάποιοι το Θεό, κάποιοι το Μεσσία, κάποιοι το στρατό, κάποιοι την Ανατολή και κάποιοι τη Δύση να βοηθήσουν. Το μόνο σίγουρο είναι πως οι περισσότεροι περιμένουν και περιμένουν πολλά από άλλους. Υπάρχει κανείς , ο οποίος να περιμένει από τον ίδιο; Μάλλον όχι. Για αυτό είμαστε εδώ που είμαστε.

  Η Χούντα μάλλον δεν τελείωσε το 1974, όπως λέει όλος ο μύθος της Μεταπολίτευσης. Αποτέλεσε απλώς ένα διάλειμμα - πολύ τραγικό και οδυνηρό - στη θλιβερή πραγματικότητα. Το ότι η Χούντα δεν τελείωσε και η νοοτροπία δεν έφυγε φαίνεται από την εξουσιαστική μανία της Αστυνομίας.

  Αυτή η τραγική πραγματικότητα που ανέφερε προηγούμενα, δεν είναι άλλη από την πραγματικότητα πως δεν ξέρουμε να διοικούμε, ούτε να διοικούμαστε - δεν ξέρω τι είναι χειρότερο -. Το σίγουρο είναι πως αυτό που βιώνουμε σήμερα μόνο δημοκρατία δεν είναι. Είναι μια απλή φαρσοκωμωδία και μάλιστα κακοπαιγμένη. 

  Συγκρίνουμε πολλάκις τους εαυτούς μας με τους Αρχαίους Έλληνες και διατυμπανίζουμε πως είμαστε απόγονοί τους. Τι κάνουμε, όμως, για να το αποδείξουμε; Η δημοκρατία των Αρχαίων Ελλήνων παρήγαγε και προήγαγε πολιτισμό. Εμείς τι ακριβώς παράγουμε και τι προάγουμε; Οι Αρχαίοι έκτισαν Παρθενώνα και Ακρόπολη και εμείς χτίσαμε τη φούσκα του Χρηματιστηρίου και των δομημένων ομολόγων. Εκείνοι δημιούργησαν Πανεπιστήμια ελεύθερης σκέψης - τις στοές - και εμείς βάλαμε μέσα σε αυτά την Αστυνομία. 

  Μήπως τελικά βαδίζουμε σε διαφορετική κατεύθυνση από εκεί που κοιτάμε και θέλουμε να πάμε; Αν είναι όντως έτσι, πρέπει να αλλάξουμε είτε πορεία είτε σκοπό και στόχο.